Сепак, ниедна прослава не е толку необична како онаа во Чикаго, каде што реката традиционално се бои зелено. Оваа година, реката Чикаго стана зелена во сабота, 14 март, пред денешниот празник.
Градските власти истураат специјална зелена боја во реката Чикаго во близина на мостот Колумбус Драјв. За само неколку минути, реката добива светла ирска зелена боја, која е најинтензивна во текот на првиот час и останува неколку часа пред водата да се врати во нормална состојба. Оваа година, бојата се протегаше сè до улицата Орлеанс. Иако формулата на бојата е тајна, позната е дека е еколошка и нетоксична.
Традиција создадена случајно
Сè започна во шеесеттите години од минатиот век, кога тогашниот градоначалник Ричард Џ. Дејли предложи езерото Мичиген да се обои зелено, но тој проект се покажа како премногу амбициозен. Набргу потоа, водоинсталатерите од локалниот синдикат, барајќи протекување во цевките, користеле портокалова боја која станувала смарагдно зелена во контакт со вода. Еден пријател на градоначалникот, кој го водеше синдикатот, му кажал за ова откритие, по што заедно одлучиле дека ќе ја обојат реката Чикаго наместо езерото за Денот на Свети Патрик.
Првпат е направено во 1962 година и оттогаш боењето на реката стана заштитен знак на прославата во Чикаго. Туристичкиот одбор „Избери Чикаго“ го опишува овој настан како една од најуникатните прослави на Денот на Свети Патрик во светот. „Годишното боење на реката Чикаго е сакана традиција повеќе од половина век, настан што многу луѓе сакаат да го доживеат. Обично се одржува во саботата пред Денот на Свети Патрик“, според заедницата.
„Брилијантната зелена боја трае само неколку часа, затоа не заборавајте да здогледате и да направите неколку фотографии пред да се упатите кон локалниот паб на зелено пиво“, додадоа тие. За сите оние кои се надеваа дека ќе ја видат зелената река денес, веројатно е предоцна. Како што забележа туристичката заедница, бојата трае само неколку часа, што значи дека реката Чикаго веќе се вратила во својата вообичаена боја досега.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата